thumb|350px|Rys. 1. Zakres istnienia ferrytu w układzie Fe-Fe3C__ Zakres występowania ferrytu α jako jedynej fazy__ Zakres występowania ferrytu α wraz z innymi fazami, np. jako składnika mieszaniny eutektoidalnej__ Zakres występowania ferrytu δ jako jedynej fazy__ Zakres występowania ferrytu δ z cieczą bądź jako składnika mieszaniny perytektycznej thumb|150px|Rys. 2. Sieć krystaliczna ferrytu Ferryt – składnik fazowy i strukturalny stopów żelazo-węgiel, roztwór stały jednego lub więcej pierwiastków w żelazie α lub żelazie δ.
Ogólne informacje Początkowo ferryt był definiowany jako międzywęzłowy roztwór stały węgla w żelazie α. Obecnie obowiązująca norma rozszerzyła pojmowanie tego pojęcia o wszystkie rozpuszczone w nim pierwiastki. Występuje w strukturze regularnej przestrzennie centrowanej (A2; rys. 2). Charakteryzuje się niską zawartością węgla: w temperaturze pokojowej maksymalnie 0,008%, a w temperaturze 727 °C rozpuszczalność wynosi 0,0218%. W przypadku przekroczenia granicznej rozpuszczalności węgla w ferrycie (np. podczas chłodzenia stopu o większej niż 0,008%, zawartości C) tworzą się węgliki żelaza, głównie cementyt (Fe3C). Mieszanina eutektoidalna ferrytu i cementytu nosi nazwę perlitu. Ferryt jest miękką i ciągliwą strukturą.