Jest ferromagnetykiem do temperatury Curie wynoszącej 768 °C, w której przechodzi w odmianę paramagnetyczną (historycznie Feβ). W niektórych opracowaniach literaturowych ferryt zaczyna się pojawiać jako faza innych stopów niż tylko Fe-C.
Właściwości mechaniczne Twardość w skali Brinella: 50–70 HB Wytrzymałość na rozciąganie: Rm = 300 MPa Granica sprężystości: Re(R0,2) = 150 MPa Wydłużenie A10: ok. 40%
Przemiana austenitu w ferryt Wydzielanie się ferrytu z austenitu wymaga równoczesnego przebiegu zmiany typu sieci krystalicznej oraz odpowiedniej zmiany składu chemicznego. Zmiana sieci może odbywać się dzięki aktywowanemu cieplnie ruchowi atomów żelaza na odległości porównywalne z parametrem sieci krystalicznej. We wszystkich układach oprócz jednoskładnikowego potrzebny jest jeszcze drugi mechanizm. W takich przypadkach oprócz przebudowy sieci musi zaistnieć aktywowany cieplnie ruch atomów domieszki na odległości wielokrotnie większe od parametru sieci.