Z tego powodu tworzą się dwie odmiany morfologiczne bainitu: górny – ziarna ferrytu bainitycznego przesycone są węglem, a w ich wnętrzu znajdują się nieregularne wydzielenia cementytu dolny – ziarna ferrytu bainitycznego przesycone są węglem, a w ich wnętrzu znajdują się drobnodyspersyjne wydzielenia węglików.
Ferryt iglasty Ferryt iglasty jest mikrostrukturą ferrytu charakteryzującą się ziarnami o kształcie igieł. W objętości ich kształt określa się jako soczewkowaty. Wykazuje bardzo dobrą kombinację własności wytrzymałościowych i plastycznych. Spowodowane jest to wysoką gęstością dyslokacji spiętrzonych w ziarnach. Ferryt iglasty wykazuje wiele podobieństw względem ferrytu bainitycznego. Ferryt iglasty zarodkuje we wnętrzu ziaren austenitu. Nowo powstałe igły są przypadkowo zorientowane względem siebie. Zapewnia to wysoką odporność na pękanie. Wtrącenia niemetaliczne są uprzywilejowanym miejscami jego zarodkowania. Bardzo często ferryt iglasty określa się jako drobnokrystaliczną odmianę ferrytu Widmanstättena zarodkującą na tlenkach, siarczkach i krzemkach.