W listopadzie 1927 został przeniesiony do Instytutu Badań Inżynierii na stanowisko pełniącego obowiązki kierownika instytutu. Z dniem 4 grudnia 1928 został przeniesiony z korpusu oficerów saperów kolejowych do korpusu oficerów inżynierii i saperów z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku. 23 stycznia 1929 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Z dniem 1 lipca tego roku został przeniesiony do 2 pułku saperów kolejowych w Jabłonnie na stanowisko dowódcy pułku. W październiku 1929, po przeformowaniu pułku w 2 batalion mostów kolejowych, objął stanowisko dowódcy tego batalionu. W sierpniu 1931 został przeniesiony do korpusu oficerów kontrolerów i przydzielony do Korpusu Kontrolerów. Z dniem 31 marca 1934 został przeniesiony do rezerwy, z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do korpusu oficerów inżynierii i saperów z przynależnością ewidencyjną do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I.
Dyrektor miejskiego przedsiębiorstwa komunikacyjnego „Tramwaje i Autobusy m. st. Warszawy”, do 18 lipca 1935. Tymczasowy (komisaryczny) prezydent Łodzi (od 18 lipca 1935 do 23 czerwca 1936). Następnie dyrektor Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Wilnie (1936–1939).