Frederick John Perry (ur. 18 maja 1909 w Stockport, zm. 2 lutego 1995 w Melbourne) – brytyjski tenisista, zwycięzca ośmiu turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, dwóch w grze podwójnej i czterech w grze mieszanej, zdobywca Pucharu Davisa, mistrz świata w tenisie stołowym.
Był synem Samuela Perry’ego, działacza związkowego i członka Izby Gmin z ramienia Partii Pracy. Początkowo uprawiał tenis stołowy, sięgając po kilka medali mistrzostw świata – w Sztokholmie w 1928 roku po srebro w deblu (z Charlesem Bullem) oraz brąz w grze mieszanej (z Winifred Lang) i w rywalizacji drużynowej, w Budapeszcie w 1929 roku po złoto w grze pojedynczej oraz medale brązowe w deblu (z Bullem) i drużynie. Był również kilkakrotnie mistrzem Anglii.
Kariera tenisowa W wieku 18 lat rozpoczął treningi tenisowe, którym z czasem poświęcił się całkowicie.
Pierwszy sukces w tenisie ziemnym odniósł w 1930 roku, wygrywając międzynarodowe mistrzostwa Argentyny. W 1931 roku awansował do najlepszych dziesięciu tenisistów świata. W 1932 roku był w finale debla na Wimbledonie, w parze z Patem Hughesem.