Aoryst ( – „nierozgraniczony, nieokreślony”; ) – czas lub aspekt gramatyczny, występujący w niektórych językach. W wielu językach pełni przede wszystkim funkcję czasu przeszłego dokonanego (często przeciwstawionego jednak perfectum, mogącemu także wyrażać czynności dokonane, ale o bliższym niż aoryst związku z teraźniejszością), znane są jednak również użycia aorystu jako aspektu czasu przyszłego, trybu przypuszczającego lub życzącego (optativus).
Języki indoeuropejskie Najbardziej znanym przykładem języka o wszystkich wymienionych wyżej funkcjach aorystu jest greka klasyczna. Aoryst istnieje też w sanskrycie.
Dawniej występował jako czas przeszły dokonany we wszystkich językach słowiańskich, odziedziczony po języku praindoeuropejskim. Współcześnie występuje w języku górno- i dolnołużyckim, serbsko-chorwackim, bułgarskim i macedońskim.
Występował także w archaicznym języku polskim, ale nawet w najstarszych zabytkach języka polskiego naliczono tylko kilkanaście jego wystąpień. Przykładowa odmiana w staropolszczyźnie: l. poj.l. mn.1. os.widziechwidziechom2. os.widziewidzieście3. os.widziewidziechą
Odpowiada ona współczesnemu zobaczyłem/am, zobaczyłeś/aś itd.