Wtedy to Dufaux zajął najpierw czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej Touru przegrywając tylko z kolarzami niemieckiego Telekomu: Duńczykiem Bjarne Riisem i Niemcem Janem Ullrichem oraz swym kompanem Richardem Virenquiem, którego skutecznie asekurował w drodze po trzecią w karierze Francuza koszulkę najlepszego górala TdF. Wysokie miejsce w całym wyścigu zdołał jeszcze potwierdzić zwycięstwem na etapie siedemnastym (260-kilometrowym przez Pireneje) do hiszpańskiej Pampeluny. Dwa miesiące później Dufaux stanął zaś u boku swych dwóch rodaków: Aleksa Zülle i Tony Romingera na generalnym podium Vuelta a España w Madrycie. Kolarz Festiny zajął w wyścigu Dookoła Hiszpanii drugą lokatę przy okazji wygrywając górzysty etap dziewiętnasty z tradycyjną metą w Avili.
Szczyt formy i afera dopingowa Sezon 1997 był dla niego równie dobry. Co prawda w Tour de France zajął "tylko" dziewiąte miejsce, zaś na podium Vuelta a España spadł o jeden stopień w stosunku do roku poprzedniego tj. na trzecią pozycję. Niemniej w tej drugiej imprezie po raz pierwszy i ostatni w swej karierze przywdział koszulkę lidera hiszpańskiego "touru".