Od 16 lutego 1970 r. z wieży nadawano pięć programów radiowych w zakresie częstotliwości FM, a następnie od 4 kwietnia 1970 r. pierwszy program telewizyjny. Na początku 1972 r. ukończono dwa wciąż jeszcze brakujące pawilony wystawiennicze: Centrum Informacji Berlińskiej, kino i zaplecze gastronomiczne. Łącznie restauracje mogły pomieścić około 1000 gości. Po utworzeniu w 1975 roku podstawy prawnej ochrony zabytków, berlińska wieża telewizyjna otrzymała ten status w 1979 roku. Po upadku NRD, Republika Federalna Niemiec uznała zabytkowy charakter budynku.
Po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku słychać było głosy nawołujące do rozbiórki wieży. Republika Federalna Niemiec postanowiła zachować budynek. Deutsche Telekom, jako nowy operator, zainwestował ostatecznie ponad 50 mln DM w modernizację nadajników, przeprowadzono również szereg remontów w samym budynku. Między innymi, istniejąca antena od 327 metra w górę otrzymała nową, mocniejszą końcówkę. W rezultacie wieża została latem 1997 roku podniesiona z 365 metrów do 368 metrów.