7 kwietnia korpus wyruszył po rozmoczonych deszczami i błotnistych traktach i drogach do Bugu. 9 kwietnia idący w straży przedniej korpusu szwadron krakusów im. Tadeusza Kościuszki rozbił oddział kilkunastu kozaków w Kryłowie. Korpus tego dnia osiągnął Bug. Pod kierunkiem kpt. Piotra Wysockiego rozpoczęto budowę mostu, który został ukończony po 12 godzinach pracy. Budowa odbywała się pod osłoną baterii kpt. Puzyny, która prowadziła ogień do podchodzących oddziałów jazdy rosyjskiej. Korpus podjął przeprawę przez Bug 10 kwietnia około godz. 14 i zakończył następnego dnia w nocy. Jako pierwsza przeprawiła się kompania strzelców celnych i zabezpieczyła przyczółek mostowy, za nią III dywizjony 4 i 5 pułków strzelców konnych. Oba dywizjony strzelców 10 kwietnia podjęły marsz w kierunku Włodzimierza, zdaniem Macieja Trąbskiego celem rozpoznania terenu i ustalenia, czy w tym rejonie znajdują się główne siły rosyjskie i czy wybuchło powstanie, a zdaniem Dariusza Ostapowicza - w celach pozoracyjnych. Rozpoznanie strzelców konnych powróciło następnego dnia do korpusu. Korpus ostatecznie przeprawił się przez Bug nad ranem 11 kwietnia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Potyczka pod Poryckiem (1831) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.