W związku z tym Francja, Niemcy zachodnie i Wielka Brytania zawarły w 1977 roku wstępne porozumienie co do programu europejskiego myśliwca wielozadaniowego ECF (European Combat Fighter), który miał na celu wspólne opracowanie maszyny odpowiadającej potrzebom sił zbrojnych wszystkich trzech krajów. Francja posiadała już wówczas własny nowoczesny myśliwiec Dassault Mirage 2000 i potrzebowała przede wszystkim samolotu myśliwsko-szturmowego, zdolnego do operowania z lotniskowców, dla zastąpienia samolotów Jaguar i Super Étendard. Niemcy również potrzebowały samolotu uderzeniowego, ale Wielka Brytania chciała cięższego myśliwskiego samolotu wielozadaniowego. W 1979 roku ze strony francuskiej firma Dassault-Breguet zawiązała wstępnie grupę przemysłową z brytyjskim BAe i niemieckim MBB, dla opracowania studium samolotu. Ze względu jednak na różne wymagania stawiane przez poszczególne państwa, projekt, przemianowany w 1980 roku na Europejski Samolot Bojowy (ECA – European Combat Aircraft), został zamknięty w maju 1981 roku. Między innymi, lotnictwo francuskie oczekiwało najlżejszego samolotu, o masie własnej 8,5 tony, a brytyjskie – o masie ponad cztery tony większej.