Puzin zatwierdził projekt i przedstawił go Nikicie Chruszczowowi, a 15 lipca 1955 roku Rada Ministrów ZSRR wydała dekret „W sprawie budowy nowego centrum nadawczego telewizji”. W styczniu 1956 roku wyznaczono pod budowę działkę w rejonie Czeriomuszek, ale badania wykazały, że miejscowy grunt nie nadaje się do budowy tak masywnej konstrukcji. Po Czeriomuszkach rozważano działki w pobliżu Nabrzeża Berseniewskiego, ulicy Kropotkinskiej i ulicy Kałużskiej, ale odpowiednią lokalizację znaleziono na terenie Przedszkola Ostankino, należącego do Miejskiego Moskiewskiego Departamentu Remontów.
Ogłoszono ogólnozwiązkowy konkurs na projekt wieży telewizyjnej, który wygrał kijowski instytut projektowy specjalizujący się w konstrukcjach stalowych, proponując ażurową, metalową wieżę nawiązującą do paryskiej Wieży Eiffla. Propozycja nie wzbudziła entuzjazmu wśród architektów, którym powierzono realizację projektu, ale Nikołaj Nikitin, członek komisji konkursowej i specjalista w zakresie konstrukcji żelbetowych i metalowych, zaproponował nieoczekiwane rozwiązanie: zbudowanie wieży z betonu. Podobny projekt betonowej wieży telewizyjnej został pomyślnie ukończony dwa lata wcześniej w Stuttgarcie, więc opinia Nikitina została wzięta pod uwagę, a inżynierowi dano możliwość przedstawienia własnej propozycji.