Jego projekt opierał się na pracach Jurija Kondratiuka, autora niezrealizowanej krymskiej farmy wiatrowej na górze Aj-Petri, przy której w latach 30. XX wieku pracował jako asystent Nikitin. Kondratiuk zaprojektował betonową konstrukcję farmy wiatrowej jako cienką i pustą w środku, a jej wytrzymałość miały zapewniać napięte stalowe liny. W projekcie Nikitina 149 napiętych lin zapobiegało również odkształceniom i uszkodzeniom betonowej ramy wykonanej z pojedynczych okrągłych bloków. Nikitin twierdził, że opracował projekt w ciągu jednej nocy, a stożkowata podstawa wieży została zainspirowana odwróconą lilią, którą zobaczył we śnie – kwiatem o mocnych płatkach i grubej łodydze. Nikitin nie był jednak pierwszym, który zaproponował takie rozwiązanie: w 1932 roku Pier Luigi Nervi, włoski inżynier popularny w Związku Radzieckim, zgłosił do konkursu smukłą, 300-metrową wieżę, wznoszącą się na stożkowej podstawie i zwieńczoną metalowym masztem. Wieża Nikitina różniła się od projektu Nerviego dłuższym trzonem i szerszą podstawą.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wieża telewizyjna Ostankino · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.