Do listopada 1967 roku, momentu uroczystego otwarcia wieży telewizyjnej, zaplanowanego na 50. rocznicę rewolucji październikowej, prace nie zostały ukończone i przyjęto rozwiązanie kompromisowe: 4 listopada po raz pierwszy nadano sygnał telewizyjny z wieży, 5 listopada uroczyście podpisano akt Państwowej Komisji o uruchomieniu pierwszego etapu Kompleksu Sprzętowo-Studyjnego, w którego skład wchodziła wieża telewizyjna, a drugi etap oddano do użytku 26 grudnia 1968 roku. Około 2 miesięcy zajęło samo skierowanie wszystkich anten miejskich w stronę nowej wieży telewizyjnej. W 1969 roku otwarto taras widokowy i restaurację. Uchwałą Rady Ministrów ZSRR wieża telewizyjna otrzymała honorowy tytuł „im. 50. rocznicy Października”, a w 1970 roku Nikitin, Złobin, Szkud, Burdin i Szczipakin otrzymali Nagrodę Leninowską w dziedzinie nauki i techniki.

Jednym z zadań wieży telewizyjnej Ostankino od samego początku były obserwacje meteorologiczne. Pod koniec 1968 roku zrestrukturyzowano moskiewską służbę meteorologiczną. Utworzono Centralne Wysokościowe Obserwatorium Hydrometeorologiczne w celu przetwarzania danych z wieży, a na samej wieży zainstalowano czujniki meteorologiczne.