Tego samego roku opublikowano pierwszą część Sodomy i Gomory (druga – 2 maja 1922 roku). W 1922 roku ukazał się angielski przekład powieści (którego pierwszy tytuł był cytatem z sonetów Szekspira i brzmiał Remembrance of Things Past. 18 listopada tego samego roku zmarł Proust – kolejne tomy publikowane były więc bez poprawek i edycji odautorskich. Dopiero w 1991 roku opublikowano powieść pod tytułem In Search of Lost Time). mały|250px|Pierwsza korekta szpaltowa utworu z ręcznie naniesionymi przez autora poprawkami W roku 1986 dokonano odkrycia nowych, nieznanych wcześniej i nieopublikowanych rękopisów oraz maszynopisów składających się na tom Nie ma Albertyny. Autografy te znajdowały się w zbiorach rodzinnych, przekazanych Bibliotece Narodowej w 1962 roku. Okazało się, że odkryte zapiski zawierają zupełnie inne zakończenie VI tomu. W 1987 roku wygasły prawa autorskie do powieści Prousta. W tym samym roku ukazało się we Francji kilka wznowień, m.in. czterotomowa publikacja w wydawnictwie Gallimard (seria Biblioteka Plejady). W tym wydaniu po raz pierwszy opublikowano inne zakończenie Nie ma Albertyny. W obszernym wstępie Jeana-Yves’a Tadié znalazły się szczegółowe informacje o metodzie pracy twórczej Prousta.