W 1938 roku wygrał pierwszy Wszechzwiązkowy Konkurs Dyrygencki i został pierwszym dyrygentem Filharmonii Leningradzkiej, gdzie zastąpił austriackiego dyrygenta Fritza Stiedrego. Samo odejście Stiedrego było dosyć tajemnicze, jeszcze pod koniec 1937 roku pracował z Szostakowiczem nad wykonaniem jego IV Symfonii, ale do koncertu nie doszło. Być może władze KPZR usiłowały wpłynąć na kompozytora, by porzucił pracę. Wszystkie oficjalne źródła podają rok 1938 jako datę przejęcia batuty pierwszego dyrygenta Filharmonii Leningradzkiej przez Mrawinskiego.
Filharmonia Leningradzka Od 1938 roku, aż do samej śmierci w 1988 Jewgienij Mrawinski pełnił obowiązki pierwszego dyrygenta Filharmonii Leningradzkiej, odrzucając liczne propozycje z zagranicyJames Reel, Yevgeny Mravinsky na allmusic.com. W pierwszym roku swojej nowej pracy, oprócz typowego repertuaru (Czajkowski, Mozart, Bruckner), dyrygował utwory Chaczaturiana, prapremierę Szostakowiczowskiej V Symfonii i prowadził przygotowania do wystawienia fragmentów z oper Wagnera. W 1939 roku w repertuarze były symfonie Beethovena (IV,V i IV), VII Brucknera i światowa prapremiera VI Symfonii Szostakowicza. Pierwsze dwa i dwa następne lata, aż do rozpoczęcia Wielkiej Wojny Ojczyźnianej Mrawinski nabył doświadczeń, które zdecydowały o jego późniejszym sukcesie.