Od 1690 roku był to podatek stały, jednak od 1702 roku w związku z III wojną północną i załamaniem administracji państwowej w I Rzeczypospolitej podatek ten nie był pobierany centralnie, lecz przez poszczególne ziemie Królestwa na własne potrzeby. Powrócono do niego na podstawie postanowień Sejmu niemego w 1717 r. jako stały podatek na utrzymanie wojska i pobierano go według taryfy z roku 1676.
Podatek pogłówny w Wielkim Księstwie Litewskim W 1673 roku w Wielkim Księstwie Litewskim nie uchwalono powszechnego pogłównego, tylko w uzupełnieniu podatku podymnego nakładano pogłówne na ludzi luźnych, po 1 zł od głowy oraz na Tatarów i Żydów w sumach ryczałtowych. Od 1676 roku podatek pogłówny obowiązywał już jednak także na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1677 roku opublikowano konstytucję o podatku, a taryfa z tego roku służyła potem za podstawę poborową.
Zobacz też podatek liniowy podatek progresywny podatek regresywny
Przypisy
Kategoria:Podatki I Rzeczypospolitej Kategoria:Podatki