Hoad miał być jedynym graczem zdolnym do pokonania Gonzáleza, gdy ten był w pełni formy. González chwalił szczególnie grę wolejową Australijczyka, smecz, a także odporność psychiczną. Mimo pewnej niecierpliwości na korcie Hoad był w stanie także zwyciężać na wolniejszych nawierzchniach, co udowodnił w mistrzostwach Francji w 1956.
Jeden z najbardziej pamiętnych pojedynków Hoad rozegrał w finale Pucharu Davisa w 1953. W Melbourne zmierzył się z amerykańskim zawodnikiem Tonym Trabertem. Mimo stresującej sytuacji – Amerykanie prowadzili w tym momencie 2:1 i zwycięstwo Traberta oznaczało zdobycie przez nich trofeum – 19-letni wówczas Hoad zdołał pokonać faworyta w pięciu setach (chociaż Trabert doprowadził do piątego seta ze stanu 0:2), a decydujący o końcowym sukcesie ekipy Australii punkt dołożył następnie Rosewall. W 1958 Hoad wydał wspólnie z dziennikarzem Jackiem Pollardem książkę The Lew Hoad Story; w 2003 Pollard napisał wspólnie z wdową Jenny My Life With Lew.