W czerwcu w 1966 roku grupa wystąpiła na IV KFPP w Opolu ze swoim nowym wokalistą Janem Florczykiem. W tym samym roku Tajfuny (B. Kendelewicz – gitara, K. Bańkowski – gitara, Z. Antoszewski – gitara basowa, J. Tumidajski – perkusja) wystąpiły jako zespół „Żywioły” w komedii w reż. Jana Rutkiewicza, pt. Kochajmy syrenki (premiera: 25 kwietnia 1967).
Latem dłuższą współpracę z zespołem rozpoczyna Wojciech Gąssowski z którym muzycy nagrali jego ówczesne przeboje, na czele z piosenkami: Żal i Zielone wzgórza nad Soliną.
Wkrótce jednak grupa rozpoczęła współpracę z radiowym „Studiem M-2” i stała się częścią zespołu studyjnego Młodzieżowego Studia „Rytm” pod kierunkiem A. Korzyńskiego (ex- Ricercar 64). Skład formacji był płynny. Czasami obok grającego na organach lidera tworzyli ją w całości muzycy Tajfunów, którzy nagrywali również z zespołami Piotra Figla i Krzysztofa Sadowskiego oraz orkiestrami Stefana Rachonia i Edwarda Czernego.