Halina Mickiewiczówna de Larzac (ur. 7 listopada 1923 w Stołpcach, zm. 19 listopada 2001 w Gdańsku) – polska śpiewaczka operowa i operetkowa. Sopran koloraturowy. Była starszym wykładowcą na Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.

Życiorys Urodziła się w Stołpcach, a wychowała się w Warszawie. Jej dzieciństwo i młodość przypadły na okres okupowanej przez Niemców Warszawy, gdzie występowała w prywatnych mieszkaniach i małych kawiarniach, w których kelnerkami były aktorki dramatyczne owych czasów. We wspomnianych kawiarniach występowali polscy muzycy jak: Witold Lutosławski, Zygmunt Latoszewski, Andrzej Panufnik. Tam także odbył się debiut dziewiętnastoletniej wówczas Haliny Mickiewiczówny.

Mickiewiczówna potrafiła wyśpiewywać najtrudniejsze staccata, tryle, pasaże czy też girlandy ozdobników, co czyniła lekko, naturalnie i bez wysiłku. Miała doskonały słuch i muzykalność, które pozwoliły jej pogłębiać treści muzyczne utworów koloraturowych, pisanych przede wszystkim dla popisu technicznego. Została nazwana Słowikiem Warszawy. W czasie II WŚ pobierała naukę śpiewu solowego u Ady Sari w ramach tajnego nauczania w prywatnym mieszkaniu artystki. Ada Sari, w chwili wybuchu wojny przebywała w Warszawie, a od 1941 dawała konspiracyjnie lekcje.