Pojawiają się co prawda plotki o romansach obojga małżonków oraz o domniemanej chorobie nowotworowej pani Ravenscroft, lecz żadna z tych pogłosek nie ma oparcia w faktach.
W końcu Poirot odkrywa, że bliźniacza siostra Margaret Ravenscroft, Dorothea, cierpiała na chorobę psychiczną i swego czasu leczyła się u specjalistów. Okazuje się, że przed ślubem z Margaret, Alistair był zaręczony właśnie z Dortheą i zazdrosna siostra mogła pragnąć śmierci państwa Ravenscroft. Teorię tę obala jednak fakt, że Dorothea zginęła trzy tygodnie przed śmiercią Ravenscroftów, kiedy lunatykując wyszła nocą z domu i spadła ze skały. Herkules Poirot wpada jednak na właściwe rozwiązanie sprawy. Ostatecznych informacji dostarcza Zélie Meauhourat, ówczesna służąca Ravenscroftów.
Rozwiązanie To nie Dorothea, lecz Margaret zginęła na trzy tygodnie przed tragedią. Kobieta została umyślnie zepchnięta ze skały przez nienawidzącą ją siostrę. Kiedy Dorothea wraca do domu z zakrwawionymi rękami, Alistair i Zélie domyślają się, że musiało się stać nieszczęście i ruszają na pomoc Margaret. Kiedy ją znajdują, kobieta żyje jeszcze, lecz nie ma już nadziei na jej odratowanie. Umierając, Margaret Ravenscroft błaga męża o to, by nie dopuścił, żeby jej ukochana siostra odpowiadała karnie za zabójstwo.