Poziom wierzchowinowy występuje na wysokości 700–800 m n.p.m. Niższe poziomy są niesymetrycznie rozmieszczone na północnych i południowych zboczach i stokach. Asymetria jest charakterystyczna dla pasma Pienin – jest wynikiem obalenia fałdów ku południu, które miało miejsce w paleogenie i neogenie. Tak więc ściany skalne od południa są zwykle strome, a te o ekspozycji północnej mają łagodniejszy spadek.