Stopniowo rosły także jego rozmiary, pod koniec największe konterfekty miały do 70 centymetrów średnicy. Masowość wyrobu sprawiła, że spadła ich wartość artystyczna.
Postacie na konterfekcie, choć oddawane zwykle realistycznie, zwykle były przedstawiane w bardzo bogatym strojnym odzieniu. Postępowanie takie znajdowało swój odpowiednik w ubiorze trumiennym zmarłego – konterfekt zwykle przedstawia osobę zmarłą w odzieniu w jakim była składana do trumny. Ubrania te są zwykle pełne przepychu, wykonane z drogich materiałów, futer, ozdób. Portret trumienny stanowi doskonałe źródło wiedzy na temat mody na przestrzeni czasów w jakich go malowano.
Przeznaczenie portretów Konterfekt w takim kształcie jest wyrobem artystycznym właściwym kulturze sarmackiej, związanym z szalenie bogatymi rytuałami pogrzebowymi, tzw. Pompa Funebris. Bogactwo tych obyczajów sprawiło, że traktowano je w ówczesnej Europie jako swoisty zwyczaj Polski. Znany jest zapisek Francuza, który odwiedził w ówczesnych czasach Rzeczpospolitą, w którym stwierdza on, że zdumiewający ów zwyczaj pochówku przypomina bardziej święcenie triumfu niż złożenie do grobu zmarłego. Trafiało się, że osoby zmarłe nie życzyły sobie hucznego pogrzebu, jak na przykład matka Jana Sobieskiego.