Rząd Francji utworzył RFF z kilku powodów: Dostosowania transportu kolejowego do dyrektyw Unii Europejskiej, które wymagają oddzielenia zarządzania siecią kolejową od działalności przewozowej. Umożliwienia zmiany SNCF w kierunku przedsiębiorstwa kolejowego, zdolnego do konkurencji z innymi przewoźnikami kolejowymi. Rozwiązania problemów zadłużenia kolei we Francji poprzez przerzucenie na RFF części długu, związanej z infrastrukturą kolejową. Zachowania jednorodności SNCF, ewentualny podział tej firmy byłby potraktowany jako casus belli przez związki zawodowe kolejarzy.
Jako zarządca sieci kolejowej, RFF udostępniało na zasadach komercyjnych szlaki kolejowe przewoźnikom, co w przyszłości miało umożliwić finansowanie utrzymania i rozbudowy sieci kolejowej. Wyłącznym klientem RFF było SNCF (z kilkoma nieznacznymi wyjątkami).
Utworzenie RFF jako przedsiębiorstwa niezależnego od SNCF w sensie prawnym miało pozwolić na otwarcie francuskiego rynku kolejowego dla innych przewoźników, krajowych lub zagranicznych, i umożliwić konkurencję na tym rynku. Pierwszym przedsiębiorstwem prywatnym we Francji, które wystąpiło o licencję na przewozy kolejowe i otrzymało ją, jest Europorte 2, filia firmy Eurotunel.