Zakażenia okresu noworodkowego podzielono w sposób arbitralny, ale nie jednomyślny, na zakażenia: wczesne (early onset sepsis) wtórne. Zakażenia wczesne są w 100% spowodowane kolonizacją wewnątrzmaciczną (zakażenia odmatczyne) i ich kliniczna manifestacja powstaje w pierwszych 72 godzinach (według niektórych źródeł 120 godzinach) od momentu urodzenia.
Zakażenia wtórne są wynikiem zakażenia szpitalnego.
Wystąpienie objawów w czasie pierwszych 3-5 dni jest pochodzenia endogennego (odmatczynego). Zakażenia te mogą rozwijać się wskutek: zakażenia wewnątrzmacicznego na drodze krwionośnej bądź wstępującej. zakażenia nabyte w trakcie porodu wskutek kontaktu ze zmianami zapalnymi w kanale rodnym bądź kroczu. zakażenie płodu śródporodowe wywołane zachłyśnięciem wodami płodowymi.
Zakażenia wewnątrzmaciczne spotyka się w 0,5% do 2% wszystkich ciąż. Czynniki sprzyjające wystąpieniu zakażenia wewnętrzmacicznego: wiek ciążowy rodność przebieg ciąży czas trwania porodu częste badania wewnętrzne ciężarnej lub rodzącej gorączka u matki lub uogólniona infekcja pęknięcie błon płodowych więcej niż 12 godzin przed porodem niska masa urodzeniowa niedotlenienie płodu cuchnący charakter wód płodowych lub zmiany ich zabarwienia.