Po zakończeniu wojny związał się na siedem lat z rodzinnym Krakowem. Dnia 11.09.1945 uzyskał tytuł magistra nadany uchwałą Rady Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Warszawskiego po obronie pracy magisterskiej p.t. "Intuicja a intelekt u Bergsona i Russela", której promotorem był prof. W. Tatarkiewicz. W roku akademickim 1945/46 podjął obowiązki asystenta przy Katedrze Historii Filozofii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Równocześnie – z powodu wyjazdu prof. Tatarkiewicza - prowadził zajęcia z zakresu estetyki na Uniwersytecie Warszawskim. Od października 1946 do czerwca 1947 był stypendystą Ministra Oświaty oraz British Council kończąc na Uniwersytecie w Sheffield studia anglistyczne rozpoczęte na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tutaj też napisał prawie w całości pracę doktorską p.t. "O koncepcji Edmunda Burke'a na tle XVIII-wiecznej estetyki angielskiej" przyjętą po powrocie do kraju przez prof. Tatarkiewicza. Promocja doktorska po obronie tej pracy odbyła się 18.02.1948 na Wydziale Humanistycznym UW.

Urząd Wojewódzki Krakowski aktem z dnia 22.06.1948 r.