Komisja okresowo informowała monarchę o braku gotówki potrzebnej do wyposażania wypraw kaperskich.
Akt powołania Komisji pozwalał jej pożyczać pieniądze w imieniu króla. Komisja korzystała z tej możliwości: pod koniec 1568 roku, za pośrednictwem Stefana Loitza, pozyskano fundusze z Księstwa Pomorskiego, formalnymi kredytodawcami byli książęta pomorscy, w rzeczywistości fundusze pochodziły od szerszego kręgu pomorskich miast, feudałów i domu Loitzów, który zapewnił większość sumy. Było to 100 000 talarów "w dobrym srebrze" oprocentowane na 6% rocznie i terminem spłaty w 1575 roku. Wobec śmierci Zygmunta Augusta pożyczka ta nie została nigdy w pełni spłacona przyczyniając się do upadku bankierskiej rodziny LoitzówGrulkowski, M. (2022). Działalność domu kupieckiego i bankowego Loitzów na tle sytuacji politycznej i gospodarczej Gdańska w drugiej połowie XVI wieku. Porta Aurea, (21), 21–57. https://doi.org/10.26881/porta.2022.21.02Antoni Giza, Jerzy Podralski, „Listy królów polskich do książąt pomorskich z drugiej połowy XVI w.”, „Archeion”, t. 101, 2000, s. 153–156.
Działalność