Marian Rembowski (ur. 9 czerwca 1878 w Nowej Wsi, zm. 20 kwietnia 1961) – polski działacz państwowy, wojewoda łódzki i białostocki.
Życiorys Urodził się w powiecie sieradzkim jako trzeci syn Klemensa i Teodory z Wierzchlejskich pochodzącej z Karsznic. Nowa Wieś była gniazdem rodowym Rembowskich h. Ślepowron. Jego ojciec, powstaniec 1863 r., był porucznikiem w brygadzie jazdy gen. Edmunda Taczanowskiego, a pod koniec XIX wieku wieloletnim prezesem Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.
Marian, po ukończeniu szkoły średniej w Łodzi, wstąpił na Wydział Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej, gdzie w 1903 r. uzyskał stopień inżyniera. Ożenił się 18 czerwca 1904 r. z Jadwigą Kopystyńską, z którą miał syna Mariana Stanisława. Pracę podjął w Zakładach Mechanicznych "Borman i Szwede", a po kilku latach w fabryce maszyn i odlewów "Orthwein, Karasiński i S-ka".
Po wybuchu I wojny światowej został ewakuowany wraz z fabryką do guberni jekatierynosławskiej. Wrócił do Warszawy w 1918 r. W końcu tego roku został mianowany komisarzem rządowym w Sieradzu, a w marcu 1919 r. w Kaliszu, gdzie wkrótce został starostą powiatu kaliskiego. 23 lutego 1923 r.