objął stanowisko wojewody łódzkiego, a na życzenie Marszałka Józefa Piłsudskiego 12 sierpnia 1924 roku został wojewodą białostockim.
2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu administracji państwowej”.
Brak poparcia dla przewrotu majowego w 1926 roku spowodował odwołanie go z tego stanowiska 24 listopada 1927 r. Rembowski powrócił do pracy w przemyśle. W czasie okupacji niemieckiej zajmował się działalnością społeczną i pracą w agendach Rady Głównej Opiekuńczej. Po upadku powstania warszawskiego, przez obóz w Pruszkowie, trafił do Krakowa. W Krakowie osiągnął wiek emerytalny. Zmarł 20 kwietnia 1961 r. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim (cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty) (kw. LXXXIX-2-5). mały|Grób Mariana Rembowskiego na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie Przypisy
Literatura „Kto był kim w II Rzeczypospolitej”, pod red. prof. Jacka. M. Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd I Grzejszczak Ł., Marian Rembowski, [w:] "Gazeta Wyborcza" z 1 VI 2001 r.