Od listopada 1939 zajmował się z ramienia Heilmana-Rawicza tworzeniem struktur rzeszowskiego rejonu organizacyjnego Podokręgu Rzeszów Organizacji Orła Białego, a także organizowaniem łączności kurierskiej z polską placówką rządową na Węgrzech. Nawiązał kontakty ze swoimi głównymi współpracownikami w konspiracji, Edwardem Brydakiem, Janem Geroniem i Władysławem Pańczakiem. 16 lub 17 grudnia 1939 celem zorganizowania trasy przerzutowej z ZSRR do Niemiec przedostał się wraz z Kazimierzem Heilmanem-Rawiczem, jego synem Janem, por. Lucjanem Kühnem i ppor. Zygmuntem Pawłowiczem (współorganizatorami Podokręgu OOB Rzeszów) koleją oraz marszem przez Nowosielce, Bukowsko i Użhorod do polskiej Wojskowej Bazy Wywiadowczo-Łącznikowej nr 1 „Romek” przy ul. Donati 12 w Budapeszcie, docierając tam 25 grudnia. Złożył raport z sytuacji w kraju komendantowi bazy płk. dypl. Alfredowi Krajewskiemu i otrzymał skierowanie do służby w Związku Walki Zbrojnej. Po przeszkoleniu, odprawie z Krajewskim i przyjęciu ładunku (walizki z pieniędzmi i tajnej poczty, w tym mikrofilmów z instrukcjami pracy podziemnej) wyruszył 13 stycznia 1940 w drogę powrotną do Polski. Zatrzymany w strefie przygranicznej przez , zbiegł wraz z towarzyszami z transportu w Użhorodzie, po czym zdeponował pieniądze w leśniczówce w Cisnej.