Józef Walenty Marcinkowski vel Stanisław Synakowski, ps. „Wybój”, „Sęp” (ur. 14 lutego 1900 w Mokowie, zm. 1 grudnia 1951rozbieżności dat zob. poniżej w Warszawie) – żołnierz Armii Krajowej, syn Józefa i Teofili z d. MyncT. Swat podaje rodzinę matki jako Myńców..
Okres I wojny światowej i międzywojenny W czasie I wojny światowej należał do POW w latach 1916–1918. Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej i był ranny w 1920 r. W latach 1929–1939 pracował jako urzędnik w wydziale hipotecznym Sądu Grodzkiego w Sierpcu.
Okres II wojny światowej W czasie kampanii wrześniowej walczył w składzie 8 pułku artylerii lekkiej. Członek ZWZ (od 1942 w Armii Krajowej). W Kowlu na Wołyniu dostał się do sowieckiej niewoli. Zbiegł z niej po 2 tygodniach i przedostał się do Warszawy. Pod przybranym nazwiskiem Stanisław Synakowski osiedlił się w Czubajowiźnie, gm. Ręczaje Polskie, pow. Radzymin i wstąpił do organizacji podziemnej Korpus Obrońców Polski. Utworzył oddział (tzw. Grupę Ręczajską) wchodzący w skład 1. plutonu dywersyjnego Ośrodka Radzymin-Wołomin Obwodu AK Radzymin „Rajski Ptak”. Przyjął ps. „Wybój”, używał też ps. „Sęp”. 1943–1944 jego oddział specjalny „Ręczaje” wykonał kilka akcji przeciw żandarmerii niemieckiej. M.in.