Grumman F7F Tigercat – amerykański dwusilnikowy samolot myśliwski zaprojektowany w okresie II wojny światowej. Był to drugi (po Grumman XF5F Skyrocket) myśliwiec dwusilnikowy zaprojektowany dla potrzeb US Navy, jednak z powodu swoich rozmiarów mógł operować tylko z pokładów lotniskowców typu “Midway”. Pierwszą partię samolotów dostarczono do jednostek US Marines jeszcze przed końcem wojny, ale nie wzięły one aktywnego udziału w walkach. Pomimo że zostały zaprojektowane oryginalnie jako myśliwce pokładowe, jedynie samoloty wersji F7F-4N były używane przez marynarkę wojenną; pozostałe operowały z lotnisk lądowych. Tigercaty wzięły udział w wojnie koreańskiej. Wycofano je ze służby w roku 1954.
Kontrakt na nowy samolot o oznaczeniu XF7F-1 został podpisany 30 czerwca 1941. Firma Grumman pragnęła zaprojektować samolot lepszy od wszystkich współczesnych mu myśliwców, lepiej uzbrojony i mogący spełniać także zadania samolotu szturmowego. Tigercat został uzbrojony w cztery działka M24 i cztery karabiny maszynowe M2 kalibru 12,7 mm. Dodatkowo pod kadłubem i skrzydłami znajdowały się zaczepy na bomby i torpedy. Tigercat był jednym z najszybszych myśliwców z silnikiem tłokowym i najszybszym samolotem w służbie amerykańskiej marynarki wojennej.