Kulisz objął w dzierżawę 43 hektary ziemi w Dzięgielowie, która wchodziła uprzednio w skład dóbr Karola Stefana Habsburga. Znajdowały się tam zniszczone budynki owczarni, stodoły, szopy na siano oraz mieszkania owczarza.
Część owczarni została przystosowana na pierwszy przytułek mieszczący 5 dzieci i 3 starców, natomiast szopę przerobiono na baraki dla bezrobotnych. Pomoc w pracach zapewniły diakonise z Ligotki Kameralnej. Ośrodkowi nadano nazwę „Eben-Ezer”.
W 1921 zaczął powstawać dom dziecka, na który przebudowano szopę, a także dom starców urządzony w pozostałej części owczarni. Stodołę przekształcono na stajnię, rozpoczęto też przygotowanie nieużytków pod uprawy.
W celu pozyskania personelu do pracy w zakładach, w 1922 zdecydowano o przyjęciu sześciu pierwszych kandydatek do własnego diakonatu. Diakonat założono w 1923. Rok później zatwierdzono jego statut.
W kolejnych latach przystąpiono do dalszej rozbudowy ośrodka. W 1927 liczba diakonis wynosiła 30, pracowały one również w szpitalu w Cieszynie, sanatorium w Bystrej oraz innych placówkach, jak żlobki i przedszkola.