Skutkiem politycznym był wzrost prestiżu Augusta II, co było ważnym atutem w obliczu rozpoczynających się rokowań pokojowych z konfederatami. Król mógł też odwoływać się do szlachty zachowującej dotąd postawę neutralną wobec toczącego się konfliktu z konfederatami, aby nie przyłączała się do konfederatów. W połączeniu z rozpoczętą rosyjską interwencją zbrojną – marszem korpusu generała Carla-Ewalda von Rönnego (Rennego) od strony Dniepru w stronę Wisły – doprowadziło do zawarcia już 10 października rozejmu definitywnie kończącego działania zbrojne. Było to preludium do zawarcia 3 listopada 1716 r. kompromisowego Traktatu warszawskiego między pełnomocnikami króla i konfederatami. Wiktoryn Kuczyński skomentował to: „JMP marszałek konfederacki z komisarzami w Węgrowie stanął i tam traktat skończony, gdyż nienawistny los kazał, a potencja Moskwy za wejściem do Polski przymusiła”.
Przypisy
Bibliografia Tomasz Ciesielski, Bitwa pod Kowalewem (5 X 1716), [w:] Zapiski Historyczne, tom LXXXIV, Zeszyt 3, rok 2019
Kategoria:1716 w Europie Kategoria:Bitwy konfederacji tarnogrodzkiej Kategoria:Bitwy w 1716 Kategoria:Bitwy w historii Litwy Kategoria:Bitwy w historii Niemiec