Potem na teren Izraela zostają sprowadzeni cudzoziemcy i pojawia się religia Samarytan.

Z siedmiu królów panujących w Judzie po Ezechiaszu – Manasses, Amon, Jozjasz, Joachaz, Jojakim, Jojakin, Sedecjasz – tylko Jozjasz stara się oczyścić kraj z fałszywego kultu. Ostatecznie w 587/586 r. p.n.e. Babilończycy zdobywają Jerozolimę i uprowadzają resztę Izraelitów na wygnanie.

Autor Autor księgi czy też kompilacji materiałów składających się na księgę nie jest określony.

Autorem mógł być Jeremiasz co sugeruje to podobieństwo języka, budowy i stylu. Wiele słów i wyrażeń hebrajskich występuje tylko w księgach Królewskich i Jeremiasza, a nie ma ich w pozostałej części Biblii. Księgi te w znacznej mierze się uzupełniają, jedna bowiem informuje o szczegółach, które pominięto w drugiej. Poza tym zawiera sprawozdania równoległe, na przykład 2 Krl 24,18 do 25,30 i Jr 39,1-10; 40,7 do 41,10;