52,1-34. Także tradycja żydowska potwierdza, iż pisarzem ksiąg 1. i 2. Królewskich był Jeremiasz. Kompilację obu tych ksiąg rozpoczął w Jerozolimie, a pracę nad drugą zakończył prawdopodobnie w Egipcie około roku 560 p.n.e., gdyż pod koniec swojego sprawozdania wspomina o wydarzeniach, które się rozegrały właśnie w tym roku (2 Krl 25,27). 2 Księga Królewska obejmuje okres, który rozpoczyna się za panowania Ochozjasza w Izraelu, kończy zaś w 37 roku panowania króla Jojakina na wygnaniu.
Historyczność 2 Księgi Królewskiej 125px|thumb|Stela władcy Moabu – Meszy
Znaleziska archeologiczne pozwalają na stwierdzenie historyczności przynajmniej części wydarzeń i postaci opisanych w 2 Księdze Królewskiej. Na przykład na steli Meszy przedstawiona jest z punktu widzenia tego moabskiego władcy wojna między Moabem a Izraelem (2 Krl 3, 4–5). Inskrypcja króla asyryjskiego Salmanasara III wymienia króla Achaba, czarny obelisk – Jehu, stela z Tell al-Rimah – Joasza, inskrypcje Tiglat-Pilesera III – Menachema i Pekacha, a kronika babilońska opisuje zdobycie Samarii.