Działalność artystyczna Najpierw zaistniał jako muzyk i poeta. Koncertował i recytował własne wiersze. Ibis – recenzent z Życia Warszawy, nazwał artystę po jednym z koncertów w 1958 r. „poetą przy fortepianie”. W 1959 r. wywiesił na warszawskich murach afisz o treści Partum!!! w Warszawie. Przez to działanie tygodnik itd. na swoich łamach zastanawiał się, czy „Partum” to hasło, pojęcie, czy kryje się za tym człowiek?
Zasłynął jako prowokator obnażający poprzez swoje akcje absurdy życia społecznego w PRL. Zyskał dzięki temu w niektórych kręgach miano pierwszego polskiego artysty krytycznego. Jako autor niekonwencjonalnych wydarzeń artystycznych, organizował sztukę performance. W 1977 r. zaprezentował w Galerii Repassage w Warszawie rzeźbę zapachową Smród. Stanowiły ją ukryte na stole pod obrusem okruchy rudy siarki, które wydzielały nieznośnie przykry zapach.
Pod koniec lat 60. artysta zamieszkał w pokoiku na strychu przy ul. Poznańskiej 38, pod dachem hotelu Polonia. Tam w 1971 r. założył Biuro Poezji, które działało do 1985 r. Ironiczne określenie „Biuro” odnosiło się do systemu administrowania sztuką w PRL. Po latach w Biurze Partuma zebrało się ok. 30.000 imiennych teczek twórców z całego świata, wśród nich były m.in. takie nazwiska jak A. Warhol, D. Higgins, R. Filliou, KwieKulik, J. Bereś, J. Cage, S. Dróżdż.