Był także twórcą Galerii Pro/La. Był jednym z najbardziej aktywnych twórców sztuki poczty (mail art).
Wydawał swoje książki poetyckie własnym sumptem. Stał się przez to prekursorem „drugiego obiegu” wydawniczego w Polsce. W 1961 r. opublikował Frekwencje z opisu, w 1965 r. Powodzenie nieurodzaju (Zwałkę papki), w 1969 r. Osypkę woli oraz Tlenek zasobów (napisany wspólnie z żoną, Ewą Partum i Bogdanem Chorążukiem), w 1970 r. wydał tomik poezji zatytułowany Partum do którego okładkę zaprojektował sam Henryk Stażewski. Osypka woli ilustrowana była oryginalnymi temperami Alfreda Lenicy.
Powstała książka o Partumie autorstwa Jerzego Truszkowskiego, który był kuratorem pośmiertnej wystawy tego artysty w Galerii Kordegarda w Warszawie w 2001 r.
W 1984 roku Andrzej Partum wyjechał do Kopenhagi, gdzie w latach 1986-96 działał w założonej przez siebie Szkole Pozytywnego Nihilizmu Sztuki. Artysta twierdził, że służyła ona wyłącznie swoim wykładowcom przez co brakowało w niej chętnych studentów. Ostatnią instytucją artystyczną powołaną przez Andrzeja Partuma było Światowe Hospicjum Sztuki. Aktywne było ono latach 1996-2002 w Warszawie i Kopenhadze. Po roku 1989 Partum odwiedzał Polskę, pisywał felietony Z katedry Partuma w magazynie Sztuka. W czasie jego pobytu na zachodzie ustanowiono nagrodę jego imienia dla młodych twórców.