Zhaozhou Congshen (chiń. 趙州從諗 pinyin Zhàozhōu Cóngshěn; kor. 조주종심 Choju Chongsim; jap. 趙州従シン Jōshū Jūshin; wiet. Triệu Châu Tòng Thẩm, ur. 778, zm. 897) – jeden z najbardziej znanych mistrzów zen (właściwie chan) w starożytnych Chinach. Znany z błyskotliwych debat słownych (wenda), za pomocą których pokazywał swoim uczniom zen.
Życiorys Pochodził z rodziny He z miasteczka Hexiang w Caozhou (w pobliżu dzisiejszego miasta Heze w prowincji Szantung). Został nowicjuszem w klasztorze Hutong jeszcze jako chłopiec. Jego pierwsze oświecenie nastąpiło w wieku 18 lat.
Pewnego dnia Zhaozhou zapytał Nanquana: Co jest Drogą? Nanquan odparł: Codzienny umysł jest Drogą. Zhaozhou spytał: Czy ma ona jakiś kierunek? Mistrz odparł: Jeśli ma nawet najmniejsze ukierunkowanie, to jest skrzywiona. Zhaozhou spytał: Gdy osoba nie ma ukierunkowania, to jak może wiedzieć, że właśnie to jest Drogą? Nanquan powiedział: Droga nie jest ani przedmiotem wiedzy, ani przedmiotem niewiedzy. Wiedza jest złudna. Niewiedza jest nihilistyczna. Gdy niezaplanowana droga zostaje naprawdę osiągnięta, jest jak wielka pustka, szeroka i rozległa.