u takich nauczycieli jak Huangbo Xiyun, Jiashan Shanhui i Yanguan Qi’an.

Po wielu latach, w wieku 80 lat, mistrz osiadł w klasztorze Guanyin (観音), przemianowanym potem na Bailin (柏林寺) w dystrykcie Zhaozhou (skąd wziął się pierwszy człon jego nazwiska) w dzisiejszej prowincji Hebei. Nauczał w nim przez 40 lat, aż do swojej śmierci.

Zhaozhou nie założył własnej szkoły, gdyż był zbyt niezależny i wolnomyślicielski. Nie wyobrażał sobie, że może być „przodkiem” dla następnych pokoleń. Jednak wszystkie szkoły chan zwane „pięcioma domami” czerpały z jego nauk i stał się on źródłem inspiracji i mądrościTamże, s. 108..

Gdy minął już wiek 110 lat powiedział: 90 lat temu zobaczyłem ponad 80 oświeconych mistrzów linii [przekazu Dharmy] Mazu; wszyscy z nich byli twórczymi duszami. W późniejszych latach dążenie chanu stało się coraz bardziej strywializowane i podzielone [na sekty]. Odsunięty jeszcze dalej od pierwotnego ducha ludzi nadrzędnej mądrości, proces degeneracji będzie postępował z pokolenia na pokolenie.

Mistrz położył się na prawym bokuBył to nietypowe. Mistrzowie chan umierali zwykle pozostając w pozycji medytacyjnej. Zhaozhou wybrał sposób Buddy. i zmarł 2 dnia 11 miesiąca 897 r.