Po kryzysie politycznym na początku 2007 PR podjęła próbę przejęcia deputowanych BJuT i NU, ostatecznie nie zdołała jednak osiągnąć większości 2/3 w Radzie Najwyższej. Po rozwiązaniu parlamentu PR wystawiła własną listę w przedterminowych wyborach, przyjmując na nią znanych działaczy innych ugrupowań z dawnej większości wspierającej Łeonida Kuczmę. Wynik 34,37%, pozwolił zająć pierwsze miejsce (przynosząc 175 mandatów), jednak partia znalazła się w opozycji.
Największe poparcie Partia Regionów otrzymywała wówczas na wschodzie oraz południowym wschodzie kraju, zwłaszcza w obwodzie donieckim, gdzie miała ponad 700 tys. członków (zgodnie z partyjnymi statystykami).
W związku z objęciem przez Wiktora Janukowycza urzędu prezydenta Ukrainy w marcu 2010 obowiązki przewodniczącego Partii Regionów i szefa jej frakcji parlamentarnej przejął Mykoła Azarow, który następnie stanął na czele zdominowanego przez PR rządu. W 2012 ugrupowanie wygrało wybory parlamentarne, uzyskując 30% głosów (72 mandaty z listy krajowej) i ponad 110 mandatów w okręgach większościowych.