Ze względu na to, że wykładnik w drugim członie jest ujemny i co do wartości bezwzględnej większy, to po pewnym czasie (zależnym od położenia początkowego i prędkości początkowej) drugi człon będzie znacznie mniejszy od pierwszego; wówczas można go pominąć – dalej zanik będzie wykładniczy i określony wzorem:

Drgania wymuszone, silnie tłumione mały|379x379px|Zależność amplitudy drgań wymuszonych stacjonarnych od częstotliwości dla różnych współczynników tłumienia. Tu - częstotliwość siły wymuszającej, - częstotliwość drgań swobodnych oscylatora. Układ o silnym tłumieniu pobudzany siłą harmoniczną określoną wzorem

gdzie - częstotliwość zmian siły wymuszającej drgania.

W stanie stacjonarnym wykonuje drgania o częstości równej częstotliwości siły wymuszającej, przesunięte w fazie względem drgań pobudzających, dane wzorem:

gdzie amplituda drgań A jest równa:

a przesunięcie fazowe

Z wzoru na wynika, że amplituda osiąga maksymalną wartość, gdy częstotliwość siły wymuszającej zbliża się do częstotliwości drgań własnych oscylatora, tj.