Aby zanalizować ten przypadek ruchu załóżmy, że stała ma dodatnia wartość (analiza dla wartości ujemnej jest analogiczna do tu omówionej). Wtedy funkcja ma miejsce zerowe tylko wtedy, gdy Gdy tak jest, to układ przejdzie jeden raz przez położenie równowagi, a po wychyleniu się w przeciwną stronę będzie nieskończenie długo dochodzić do punktu równowagi. Przypadek zachodzi, gdy , tj. gdy wektor prędkości początkowej układu drgającego jest skierowany w stronę punktu równowagi (wtedy współrzędna wektora prędkości początkowej ma znak przeciwny do współrzędnej położenia początkowego ) i prędkość początkowa ma wartość większą od .

Gdy zas to wówczas i funkcja ma postać podobną do funkcji w przypadku tłumienia krytycznego; wtedy układ podąża do punktu równowagi po krzywej zaniku wykładniczego.

Drgania wymuszone, lekko przetłumione Układ o tłumieniu niewiele większym od tłumienia krytycznego jest pobudzany siłą harmoniczną określoną wzorem:

gdzie - częstotliwość zmian siły wymuszającej drgania.

W stanie stacjonarnym układ wykonuje drgania harmoniczne opisane wzorem:

gdzie:

Tłumienie słabe link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:DampedCosine.svg|mały|349x349px|Wykres drgania słabo tłumionego, opisanego przez funkcję dla Słabe tłumienie zachodzi gdy