Układ wykonuje oscylacje, amplituda drgań zbiega wykładniczo do zera. Równanie charakterystyczne ma pierwiastki zespolone. Rozwiązanie równania ruchu ma postać:
gdzie: – początkowa faza drgań, – amplituda początkowa, - częstość kołowa drgań układu.
Faza początkowa drgań i amplituda początkowa są parametrami zależnymi od warunków początkowych.
Częstotliwość drgań układu jest mniejsza od częstości kołowej tego oscylatora bez tłumienia.
Poszczególne człony rozwiązania mają następujący sens: – opisuje wykładniczy zanik amplitudy, – opisuje oscylacje układu.
Drgania wymuszone, słabo tłumione Układ o słabym tłumieniu pobudzany jest siłą harmoniczną określoną wzorem:
gdzie - częstotliwość zmian siły wymuszającej drgania.
W stanie stacjonarnym układ wykonuje drgania o częstości równej częstotliwości siły pobudzającej, opisane wzorem:
gdzie: - amplituda drgań, - przesunięcie fazowe.