Kolejnym prymasem o podobnych uprawnieniach został w 1948 r. dotychczasowy biskup lubelski Stefan Wyszyński. Nazywany jest Prymasem Tysiąclecia i ojcem narodu, ze względu na silne przywództwo w polskim Kościele, obronę praw człowieka i narodu oraz asertywną postawę wobec władzy ludowej, w konsekwencji czego w latach 1953-56 był internowany, zaś Konferencji Episkopatu Polski przewodniczył w tym czasie w zastępstwie bp Michał Klepacz. Po swoim uwolnieniu prymas zainaugurował nowennę przed jubileuszem Millenium chrztu Polski i przewodniczył jego obchodom. W 1972 r. została po długich staraniach ustanowiona trwała administracja kościelna polskich Ziem Odzyskanych, a w przeciągu kolejnych trzech lat wznowione zostały kontakty robocze rządu ze Stolicą Apostolską, zaś w 1978 r. doszło do wyboru papieża-Polaka. Bezpośrednio przed śmiercią Wyszyński prosił członków Rady Głównej episkopatu, aby prymatura powiązana była nadal z Gnieznem.
Po śmierci kard.