Obróbka cieplna stali szybkotnących: Wyżarzanie. Wyżarzanie odprężające w temperaturze 600–650 °C w celu usunięcia potencjalnych naprężeń wewnętrznych w stali. Końcowa obróbka skrawaniem w celu nadania kształtu. Hartowanie. Nagrzewanie z dwoma (opcjonalnie z trzema, dla elementów o dużych gabarytach) przystankami temperaturowymi 550 °C, 950 °C (1050 °C) po 15 minut na każdym przystanku. Wygrzewanie w temperaturze o 50-70 °C niższej od temperatury solidus (zwykle nie więcej niż 1250 °C) przez 80-150 sekund. Tak wysoka temperatura jest wymagana w celu rozpuszczenia jak największej ilości węglików w austenicie, aby został on nasycony pierwiastkami stopowymi i węglem dla zwiększenia hartowności, a jednocześnie pozostawienie pewnej ilości węglików nie rozpuszczonych, które zahamują rozrost ziarn austenitu. Studzenie do temperatury 80 °C. Po hartowaniu stop składa się z: martenzytu nieodpuszczonego nierozpuszczonych węglików pierwotnych austenitu szczątkowego (około 25%). I odpuszczanie. Nagrzewanie z temperatury 80 °C do 550–600 °C. Wygrzewanie w temperaturze 550–600 °C przez 2 h. Studzenie na powietrzu do temperatury pokojowej. W czasie odpuszczania dochodzi do: wydzielenia drobnodyspersyjnych węglików wtórnych z martenzytu nieodpuszczonego, proces ten zaczyna się w temperaturze około 200 °C odpuszczenia
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stal szybkotnąca · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.