Józef Kobierzycki w swych Przyczynkach do dziejów ziemi sieradzkiej zamieścił listę 65 kasztelanów sieradzkich poczynając od Roberta h. Korab (1081), Piotra Dunina Włostowica h. Łabędź (1117), Hinczy z Rogowa h. Działosza (1190), a kończąc na Pawle Poraju Biernackim h. Poraj (1826).

Wprowadzone w II połowie XIV w. na miejsce kasztelanii powiaty (np. powiat sieradzki), wywodzące się z okręgów sądowych, dopiero w następnym stuleciu stały się jednostkami podziału terytorialnego. W razie potrzeby, np. przy zbieraniu podatków, korzystano z kościelnego podziału terytorium na parafie, bowiem aż do XIX w. nie wykształcono w Polsce niższych jednostek administracji państwowej.

Kasztelanowie sieradzcy +GrafikaOkres sprawowania urzęduKasztelanDalsza karieraprzypisycentruj|bezramki|167x167px1291–1298Zbigniew Bąk z Brzeziawojewoda sieradzkibezramki|180x180px1305-1316Klemens z Mierzynawojewoda sieradzkicentruj|bezramki|173x173px1318–1343Wacław Lis z Lutomierskacentruj|bezramki|168x168px1343–1346Wacław z Lutomierskacentruj|bezramki|179x179px1354–1359Chebda ze Służewawojewoda sieradzkicentruj|bezramki|173x173px1359–1369Świętopełk Bechcicki z Irządzwojewoda sieradzkicentruj|bezramki|175x175px1370Piotr Świnka z Charłupi Wielkiej1372–1375Zbigniew N.1381–1384Jakub N.centruj|bezramki|175x175px1390–1398Adam Świnka z Charłupi