Tematem, który obecnie staje się coraz popularniejszy w kontekście antropologii miast jest wykorzystanie roślin dzikich jako konsumpcyjnych. Zauważalny jest wyraźny wzrost zainteresowania tym zagadnieniem w kontekście popularyzacji nauki, co przejawia się poprzez rosnącą liczbę opracowań popularnonaukowych w Polsce na ten temat. Wynikiem wzrostu zainteresowania, a zarazem zapotrzebowania na rośliny dzikie są działania mające na celu zwiększenia zbiorów poprzez ich uprawę. Przyczynia się do zmiany statusu tych roślin z „dzikich” na „uprawne”.
Etnobotanika i społeczności tubylcze Celem badań etnobotanicznych wśród społeczności tubylczych jest poznanie wiedzy, praktyk i wierzeń tradycyjnych związanych z roślinami. Początkowo badania były skupione właśnie na tych zagadnieniach, a pierwszymi etnobotanikami byli Amerykanie. Z czasem podejście do roli roślin w kulturach społeczności tubylczych zmieniało się z utylitarnego do kognitywnego. Antropolodzy zaczęli koncentrować się na tym, w jaki sposób tubylcy postrzegają świat i klasyfikują przyrodę i w jaki sposób kultura wpływa na użytkowanie poszczególnych gatunków roślin. Zdecydowana większość badań koncentrowała się na społecznościach tubylczych w strefie tropikalnej. Zasadniczym problemem w prowadzeniu tego typu badań jest to, że podróż do takich rejonów wymaga najczęściej znacznych nakładów finansowych.
Historia badań etnobotanicznych w Polsce