Finansowanie projektu miało pochodzić całkowicie ze środków własnych wytwórni. Powołano do życia zespół projektowy na czele którego stanął dr inżynier Erich Schatzki i jego asystent Marius BeelingLeszek A. Wieliczko, Fokker G-1, „Lotnictwo”, nr 1 (2020), s. 84–98, .
Projekt Zespół inżynierów Schatzkiego zaprojektował samolot określany mianem jachtkruiser, krążownik myśliwski: ciężki, dwusilnikowy myśliwiec wielozadaniowy zdolny do lotów eskortowych w osłonie własnych wypraw bombowych, atakowania nieprzyjacielskich bombowców. Samodzielnego atakowania celów naziemnych, bombardowania w locie nurkowym oraz lotów rozpoznawczych. Holenderscy konstruktorzy podeszli do zadania nieszablonowo, zaprojektowali maszynę w układzie dwubelkowym, oznaczoną jako projekt 129. Pomiędzy kadłubami umieszczono centralną gondolę, w której znajdowały się miejsca załogi. Belki ogonowe na końcu połączone były statecznikiem poziomym, maszyna posiadała zdwojone usterzenie pionowe. Z przodu obydwu belek zainstalowano silniki. Początkowo do napędu maszyny wybrano 12-cylindrowe, chłodzone powietrzem silniki rzędowe w układzie odwróconego V, Renault 12R o mocy 450 KM każdy. Maszyna posiadała chowane podwozie z pojedynczym, stałym kółkiem ogonowym umieszczonym pod spodem statecznika poziomego w jego środkowej części.