Wymieniany jest czeski pilot Karel Mareš, pilot doświadczalny Fokkera, Niemiec Emil Meinecke lub kolejny pilot doświadczalny wytwórni, Holender Gerben Sonderman. Samolot w powietrzu zachowywał się poprawnie, stabilny w locie, właściwie reagujący na stery. Problemy techniczne sprawiały silniki Hispano-Suiza, które przegrzewały się, zużywając tym samym intensywnie olej. Problem był na tyle palący, iż w trakcie piątego lotu prototypu doszło do poważnej awarii jednej z jednostek napędowych. Prowizoryczna modyfikacja, polegająca na instalacji dodatkowych chłodnic pod gondolami silnika nie była w stanie rozwiązać problemu. Ostatecznemu zaradzeniu wadliwemu chłodzeniu silników mogła pomóc jedynie wymiana na nowe jednostki.
13 i 14 kwietnia 1937 roku G.I został zaprezentowany przedstawicielom holenderskiego Korpusu Lotniczego Wojsk Lądowych (Luchtvaartafdeeling – LVA). Wojskowi piloci zasiedli za sterami samolotu w celu zaznajomienia się z nową konstrukcją. Prezentacja nie wypadła pomyślnie. Od razy zauważono występowanie problemów technicznych z silnikami Hispano. Kolejnym problemem, tym razem logistycznym, przed którym musiałoby się zmierzyć wojsko, był problem z serwisowaniem i częściami zamiennymi do jednostek napędowych.