Metamorfik Lądka i Śnieżnika (metamorfik lądecko-śnieżnicki) – jednostka geologiczna leżąca w zachodniej części Sudetów Wschodnich (Góry Złote, Góry Bialskie, Krowiarki, Masyw Śnieżnika).
Od zachodu graniczy z masywem kłodzko-złotostockim, metamorfikiem kłodzkim, niecką śródsudecką i rowem Górnej Nysy. Od północy sudecki uskok brzeżny oddziela go od bloku przedsudeckiego. Od wschodu i południa graniczy ze strefą Starego Miasta w Czechach (Starého Města na Morawach). Dzieli się na mniejsze jednostki tektoniczne. Pod względem geologicznym zaliczany jest do struktury zachodniosudeckiej.
Za jego przedłużenie po zachodniej stronie rowu Górnej Nysy uważa się metamorfik bystrzycko-orlicki. Niektórzy geolodzy łączą obie jednostki w metamorfik orlicko-kłodzki.
Wyróżnia się na trzy serie skalne zbudowane ze skał metamorficznych: seria strońska gnejsy śnieżnickie gnejsy gierałtowskie
Seria strońska składa się z łupków łyszczykowych z wkładkami łupków łyszczykowych z granatami, paragnejsów, amfibolitów, łupków kwarcowych, łupków grafitowych, marmurów kalcytowych i dolomitowych, skał wapienno-krzemianowych, erlanów i serpentynitów.
Gnejsy śnieżnickie są gnejsami oczkowymi, warstewkowymi, zwykle gruboziarnistymi, z wyraźną foliacją.